یکـــ وقتهـــایے هست کہ آدم دلش میخواهد نباشد...مثل ِ من ِ الآن کہ دلم هیچ جورے ، بودטּ نمیخواهد...یا راحت تر بگویم...بودنم نمی آید این روزهـــا...نوشتنم هم...(!)...الآטּ فقط دلم میخواهد توے روزمرگے هایم غرق باشم...توے روزگار عجیبم...(!)...///... روزگار ِ خوب ِ عجیبم...///همین..!

(ف.טּ)

+

   خطـــاب بہ بعضے آدمها :

   میشود اینقدر توے روزگار ِ من / ما / سرکـــ نکشید؟!!

   پایتان را از توے کفشهاے من دربیاورید لطفن

++

   براے همســـفرم :

   آمدنت را هیچ کجاے تقویمهای جهان

   علامت نمیزنم

   بگذار هیچکس نداند

   کہ دلم از کِے به نام دلت سند خورد

   آن هم سند ِ شش دُنگ ِ منگولہ دار !

   (نعـــناے ِ تــو)

+++

   از اين پيشتر نيز

   فالِ غريب ستاره هم

   با ما از همين اتفاق عجيب

   گفتہ بود...

   /سید علے صالحی/